Ergens op een uitvaart 

Herdachten ze een arme drommel 

En ze zopen zijn laatste geld op. 

Het was een groot feest 

Zoals hij bij leven nooit meer had durven te betalen. 

Er waren veel verhalen 

Over arm en ziek en zeer 

Nu eindelijk hoefde het niet meer 

Hij kon het eindelijk betalen. 

Dus het was een hele eer. 

Een uitbundige begrafenis, zo stel ik me dat voor 

Voor de rest is leven 

In dit Nederland teloor. 

Arme mensen, arme kinderen 

Arm als een ouwe steen 

Gelukkig ging die arme ziel 

Niet verloren heen 

Nu had zijn arme familie 

Eindelijk een feest 

Al was het heel erg droevig 

Het einde was het waard geweest 

En er werd gezopen en gevreten 

En er werd gefeest 

Ze herdachten namelijk een heel mooi mens, 

En op zijn uitvaart nog het meest.