Vuurvliegjes
In de eenzaamheid van het donker zie ik hun oplichten,
loop erna toe herken dierbare gezichten.
Ze dansen samen in het rond,
af en toe aantikkend de grond.
Waarover ik nog mag lopen,
naar het einde waar vandaan zij komen.
Ze zijn een deel van mijn dromen geworden,
vergeet effe alle dagelijkse zorgen.
Door in hun midden te staan,
laat me dan gewoon lekker gaan.
Totdat de nieuwe morgen langzaam ontwaakt,
ik weer door de werkelijkheid wordt achterhaald.
loop erna toe herken dierbare gezichten.
Ze dansen samen in het rond,
af en toe aantikkend de grond.
Waarover ik nog mag lopen,
naar het einde waar vandaan zij komen.
Ze zijn een deel van mijn dromen geworden,
vergeet effe alle dagelijkse zorgen.
Door in hun midden te staan,
laat me dan gewoon lekker gaan.
Totdat de nieuwe morgen langzaam ontwaakt,
ik weer door de werkelijkheid wordt achterhaald.
Reacties op dit gedicht
| M-Rose: | Woensdag, november 13, 2024 13:30 |
| Feeëriek | |
| Pitsikato: | Woensdag, november 13, 2024 09:25 |
| Dank je wel Aquarel voor je opmerking, hier kan ik iets mee. Effe = streektaal. erna toe= moet inderdaad aan elkaar en moet na(tijd) worden veranderd in naar(richting). In mijn eigen origineel heb ik het verandert. Hier op de site kan ik het helaas niet. Beschik wel over een knop bewerken, maar die doet het helaas niet hetgeen waarschijnlijk komt door het feit dat ik geen sterren heb. Dit heb ik via mail alsook met een berichtje aan de redactie laten weten echter tot nu toe zonder resultaat. |
|
| wijnand.: | Dinsdag, november 12, 2024 20:15 |
| graag gelezen. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Pitsikato | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 12 november 2024 | ||
| Thema's: | ||