ik lijm de letters die door twijfel verscheurd werden
en vormen weder woorden tot zinnige zinnen van verleden zonder de pijn te voelen van voorheen
verleden niet vergeten maar vervaagd tot een mist in de duister
teksten herschreven tranen weggeveegd want nimmer komt terug wat zo diep gesneden heef tin het hart
luisterend naar de stilte in geest dat de tijd heeft doen stilstaan om stuk voor stuk elk detail aan elkaar te kleven om hierna verder te kunnen gaan in het heden