Eeuwig verdriet
De dorre blaadjes dwarrelen
Gestaag naar benee
Zwaar van het verdriet
Dat zij dronken uit de takken
***
Ze strelen het zachte mos
Als zij vallen op de aarde
Zij schreien droge tranen
Als zij langzaam verteren
***
In de aarde verdwijnen zij
Vlakbij de eeuwenoude stam
Als zij worden gedronken
Door de takken van de boom
Reacties op dit gedicht
| charly: | Vrijdag, juni 07, 2002 19:05 |
| een natuurmonument, mooie, |
|
| Susanne X: | Vrijdag, juni 07, 2002 15:18 |
| Prachtig, heel mooi geschreven! | |
| sista: | Vrijdag, juni 07, 2002 14:53 |
| Ben gewoon sprakenloos... |
|
| tom buls: | Vrijdag, juni 07, 2002 12:22 |
| enorm mooi verwoord. stond er effe van stil | |
| wijnand+-: | Vrijdag, juni 07, 2002 07:21 |
| prachtig | |
| waterval: | Vrijdag, juni 07, 2002 01:59 |
| héél droef maar mooi.... | |
Over dit gedicht
| Auteur: Quira | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||