Een treurige gloed in zijn-

Helderblauwe ogen. 

Toen hij de prijzen zag verhogen. 

Hij at al weinig zelf, 

had een gezin te voeden. 

Hij zag er zo verdrietig uit, 

nu moest het met nog minder-

Hij is zo mooi, zo sereen, zo knap 

Maar hij eet in deze tijd zo slecht, 

geen enkele voedzame hap. 

Te veel, want hij heeft twee kinderen. 

Hij kijkt wat treurig naar de aardappelen, 

De melk, het vlees, het brood. 

En als ze de huren dit jaar verhogen, 

Dan gaan ze alle vieren dood. 

Hij is net aan warm gekleed, 

Hij is bijna niet meer schoon 

Een hapje groente minder 

Is bij hem thuis heel gewoon 

Hij ziet er zo verrekte treurig uit, 

Ik kan niks voor hem doen. 

Hij krijgt van mij op zijn betraande wang 

Een zachte, lieve zoen.