Tussen traan en zon
Mag ik jouw tranen drogen,
als je de weg even niet ziet?
Mag ik dan jouw handen vasthouden,
om je te troosten in het verdriet?
Mag ik met je meelopen,
naar de zon zomaar op elke nieuwe dag?
Mag ik dan in je oor fluisteren,
alles wat de toekomst dragen mag.
Mag ik je kussen,
met op de achtergrond de grote maan?
Mag ik dan voor eeuwig,
in gouden letters schrijven van jouw naam?
als je de weg even niet ziet?
Mag ik dan jouw handen vasthouden,
om je te troosten in het verdriet?
Mag ik met je meelopen,
naar de zon zomaar op elke nieuwe dag?
Mag ik dan in je oor fluisteren,
alles wat de toekomst dragen mag.
Mag ik je kussen,
met op de achtergrond de grote maan?
Mag ik dan voor eeuwig,
in gouden letters schrijven van jouw naam?
Reacties op dit gedicht
| september: | Dinsdag, oktober 21, 2025 10:45 |
| Liefderijk gedicht Pitsikato en verbeeldingsvol geschreven. Ik vind het mooi. Vriendelijke groet |
|
| M-Rose: | Maandag, oktober 20, 2025 20:53 |
| Niets is mooier om te delen dan liefde voor het leven | |
| Dirk Hermans: | Maandag, oktober 20, 2025 20:20 |
| Heel mooi en knap gebracht | |
