Nooit genoeg en altijd teveel
Altijd het gevoel gehad anders te zijn
Niet bij de groep te horen
Een plekje te moeten zoeken in deze harde maatschappij.
Te empatisch, te zacht, te gevoelig, anders dan zij.
Ik was vaak te druk, te luid of te aanwezig
Ook rechttoe rechtaan, geen blad voor de mond
Je wist wel wat je aan me had
Als je door alles kijken kon
Ik heb soms andere hersenkronkels dan anderen
Daar ben ik nu wel uit
In mijn hoofd heb ik duizend tabladen openstaan
Ik heb soms geen rem en ik ben een flapuit
Mensen oordelen op je cover of je look
Ze delen hun ongezouten mening over je conditie of gewicht
Ze veroordelen zonder te weten
Wat hun opmerking heeft aangericht.
Ik vul vaak de ruimte met mijn aanwezigheid en luide stem
Ik kan niet meer stil zijn
Ik wil me niet meer inhouden
Maar net dichter bij mijn kern komen
Maar wat is dat net zo moeilijk
Om dichtbij jezelf te blijven
Als de wereld om je heen
Je soms verder van jezelf laat afdrijven
Vaak krijg ik het gevoel
Niet genoeg te zijn
Maar dan ook weer teveel of te intens
Dat we allemaal wat liever voor onszelf en de ander zijn,
Dat is mijn grootste wens
| september: | Donderdag, december 11, 2025 10:07 |
| Heel mooi Ik las je gedichten van gisteren. Welkom terug Cavalier ☆ |
|
| Aquarel: | Woensdag, december 10, 2025 23:20 |
| Goed zo, jezelf zijn is belangrijk. Ik deel je wens. Liefs, Aquarel |
|
| trucker klaas: | Woensdag, december 10, 2025 21:03 |
| Jezelf blijven, is het meest herkenbaar voor jouw omgeving en tja, wat drukte kan de gezelligheid ook ten goede komen ..... Groetjes , Klaas | |
| Johny Donovan: | Woensdag, december 10, 2025 20:18 |
| Men zegt soms: faire cavalier toute seule | |
| Auteur: Cavalier | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 10 december 2025 | ||
| Thema's: | ||