Winter//zonnewende
Het is die dag waar de nacht
zich nog even breed maakt,
alsof hij zeggen wil:
“Dit is mijn laatste grote show,
geniet nog maar van.”
De wereld ademt wit.
De lucht hangt ijzig stil,
ergens kraakt een tak, ‘n kleine knak
die het jaar als het ware doorbreekt.
Het wonderbaarlijke kantelpunt,
het scharnier der tijd,
het moment waar het donker
het gaat afleggen tegen het licht.
We kijken met koude vingers,
maar met ‘n warme hart, en voelen
die unieke hoop die alleen december kent,
de hoop die zachtjes fluistert:
“Nog even, en alles wordt weer lichter.”
De winterzonnewende…
het is geen feest met slingers,
maar het moment dat de duisternis toegeeft.
En precies daar op dat onvoorwaardelijke moment
wordt het nieuwe licht geboren.
Klein, soms nog maar nauwelijks zichtbaar,
maar koppig genoeg om een heel jaar weer schijnen.
Hedro 20261221