Stille vlucht
Witte strepen trekken door het blauw,
bevroren damp in ijle ochtendstralen.
De zon laat felle kou naar binnendwalen,
in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw.
De hoge rust wordt nergens echt verstoord,
geen kerosinegeur, geen zware motoren.
De drukte gaat in stilte weer verloren,
waar men geen enkel ronkend teken hoort.
Slechts witte schimmen, hoog in het verschiet,
onbewogen volgen zij hun ijle paden.
Een scherpe lucht, vervuld van kille graden;
de stille vlucht die niemand hoort... maar ziet.
Reacties op dit gedicht
| M-Rose: | Zondag, december 28, 2025 08:06 |
| Beeldend kunstwerk in woorden In stilte verloren en door stille vlucht met wat je ziet opnieuw binnendwalen De max. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Johny Donovan |  
|
|
| Gecontroleerd door: Johny Donovan | ||
| Gepubliceerd op: 27 december 2025 | ||
| Thema's: | ||