Oud en nieuw

Het einde van het jaar nadert,

en 2025 liet zijn sporen achter.

Een jaar dat zwaar woog –

verdriet en verlies in zijn schaduw,

maar ook hoop, kleine lichtjes,

momenten van groei die stil maar krachtig waren.

Verandering klopte aan,

soms welkom, soms onverwacht.

Het was geen gemakkelijk jaar,

maar toch ook een jaar van verbinding.

Van gekke momenten waar we om konden lachen,

en intieme, breekbare seconden

waarin we écht mens waren.

Ik heb gezocht, dit jaar.

Naar balans tussen de wereld, het werk, mijn gezin en mezelf.

Naar evenwicht en naar keuzes die kloppen.

Ik leerde grenzen zetten,

mezelf niet te verliezen

in alles wat anderen vragen.

Wat ik vooral meedraag…

zijn de warme omarmingen,

de schaterlach die door kamers rolde,

diepe, eerlijke gesprekken –

zelfs wanneer ze pijn deden.

Het wandelen, het vertragen,

om gewoon even te zijn.

Het thuiskomen bij mezelf.

En 2026?

Laat het bouwen op wat goed was,

met een vleugje meer gezondheid,

nog meer groei en liefde.

En bovenal:

laat mij dicht bij mezelf blijven.