Nieuwjaar

Het nieuwe jaar klopt zachtjes aan,
geen groot begin, geen nieuw bestaan.
Een stoel blijft leeg, een stem zo stil,
een plaats die niemand vullen wil.

Je mist hem in het alledaagse,
een blik, een grap, dat kleine gebaar.
Niet luid, niet groots, maar trouw en vast,
zo was hij er, jaar na jaar.

Je gaat nu verder, stap voor stap,
met zorg, met liefde, zonder franje.
Het gemis reist met je mee,
als stille kracht, niet als last.

Dit jaar begint met minder licht,
maar ook met wat niet breekt of wijkt:
wie diep gemist wordt, blijft bestaan
in alles wat jij verder draagt.

Geschreven door

Elmoke

Reacties op dit gedicht

Elmoke vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

september:	Maandag, januari 05, 2026 22:43
Mooi... gemis dat net als hij deel van jou is geworden in verder gaan. Ontroerend en diepgaand. Licht voor een nieuw jaar Elmoke

Over dit gedicht

Auteur: Elmoke
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 02 januari 2026
Thema's: [Eenzaamheid] [Gemis]