Salva Nos Christi
Hersenkots en zwijgzaamheid,
Bevrijden mij van ledigheid,
De mensen en hun wil
In stilte en in eenzaamheid
Leef ik mijn leven
Gelukkig en blij
Het lot is alles
Wat er
Is.
Kon ik maar ontsnappen
Aan wie ik zelf ben
Maar ik maak mezelf te sappel
Haat ieder die ik ken
Ik rook hasj
En bezoek hoeren
Jezus, help mij stoppen uit de as
De Duivel loopt op mij te loeren
Reacties op dit gedicht
| M-Rose: | Donderdag, januari 08, 2026 14:50 |
| Als je betaald voor uw handdoek en washandje na je bezoekjes en dan verder mar wat rookt Ik geloof dat er groter kwaad in de wereld schuilt dan enkel dat. |
|
| september: | Woensdag, januari 07, 2026 13:41 |
| Dat zijn me een paar grootheden Timaeus. Ledigheid is trouwens een mooi woord. Past goed in je gedicht. Het is afgezet als persoonlijk leven ( wat soms rauw is en ook dienovereenkomstig geleefd) tegen het verheffender of het " kwade". Dat maakt het sterk. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Timaeus | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||