eksternestel
beste
merker
net
gewekt
of vanzelf
zachtjes wat
aangewakkerd
gemakkelijk zat
letterlijk mijn zelver
ontdekt zoals ik ben
op een stiller plek zie ik
hoger in die beste boom
dan ooit z'n nest zwart wit
‘t ekstertje één met zijn tak
zitten wezen. omgeven, weg
is de verte, omsloten bewonen
wij ons leven oog in oog, door
vele schuin dalende vlokken
tegen d'alom alles valende
wolk voorbij onze dekens
dik bepakte daken
gevlerkt in trek
ingetuind
thuis.
dak
dekkers
takjes tekster
Reacties op dit gedicht
| M-Rose: | Donderdag, januari 08, 2026 14:51 |
| Schitterende vogel soms spreekt ie iets van mensen na | |
| Johny Donovan: | Woensdag, januari 07, 2026 20:04 |
| Mooi Hans | |
Over dit gedicht
| Auteur: Hans Winter |  
|
|
| Gecontroleerd door: Hans Winter | ||
| Gepubliceerd op: 07 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||