Wolfhonger
Wolvige emoties,
Gepaard met herinneringen.
Aan andere bestaans.
Van crisis en winters,
Lang geleden-
Toen ik het niet kon.
De wolf kijkt over het grauwe landschap,
En besluit:
Laat ik toch maar
naar de winkel gaan.
Moeilijke tijden, toen het niet kon,
En een recent verleden-
Waarin je de armoe gewoon weer
Kon voelen.
Maar ik moet leven,
Ik moet geld uitgeven.
Ik moet eten!
Sommige dingen nooit meer,
Maar nu weer voelbaar.
Ik ontkom er niet aan,
Ik moet eten!
Ik mag niet dood,
Niet voor nu.
Ik moet eten!
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Dreaming Star | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||