verlaten kou
krik krakend het ijs onder mijn voeten
de dans ontsprongen in een gaatje van een gazon.
weer zuchten over vreemde typische kluchten wel om te lachen maar cynisch en zo koud als ijs.
Voorzichtig doorzichtig zet ik stappen in mijn niemandsland.
die straks zich zelfs zal ontvouwen in de kleuren van mijn gedachten.
Hoe zal ik nu weer eens verfen hoe ga ik het nu weer eens doen.
oeps. was weer teveel aan het denken een natte sok in mijn schoen.
de dans ontsprongen in een gaatje van een gazon.
weer zuchten over vreemde typische kluchten wel om te lachen maar cynisch en zo koud als ijs.
Voorzichtig doorzichtig zet ik stappen in mijn niemandsland.
die straks zich zelfs zal ontvouwen in de kleuren van mijn gedachten.
Hoe zal ik nu weer eens verfen hoe ga ik het nu weer eens doen.
oeps. was weer teveel aan het denken een natte sok in mijn schoen.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: balance-bianca86 | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||