Herrinering
De herinnering…
Het beeld…
Ik hou het in gedachten vast.
In de verte klinkt jouw lach,
ik sluit mijn ogen
even is het alsof ik jou weer zag.
Niet tastbaar…
maar helder is het beeld dat blijven mag.
Ik voel je aanwezigheid dicht bij mij,
voor heel even aan mijn zij.
Met een glimlach word ik wakker, blij
je was vannacht in mijn droom
heel even weer bij mij.
Opgedragen aan Mam
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Ramona1978 | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||