Mist
Mist
*****
de wereld krimpt
tot wat dichtbij durft te zijn
bomen lossen op
huizen fluisteren zichzelf weg
geluiden komen zonder richting
alles wordt zachter
alsof de dag op kousenvoeten loopt
grenzen vervagen
afstanden verliezen hun betekenis
wat overblijft
is een kleine wereld
waar stilte ruimte krijgt
en tijd even geen haast heeft
mist bedekt niets
mist bewaart
en in dat bleke licht
ademt de dag
langzaam
zijn eigen begin
*****
christa
*****
de wereld krimpt
tot wat dichtbij durft te zijn
bomen lossen op
huizen fluisteren zichzelf weg
geluiden komen zonder richting
alles wordt zachter
alsof de dag op kousenvoeten loopt
grenzen vervagen
afstanden verliezen hun betekenis
wat overblijft
is een kleine wereld
waar stilte ruimte krijgt
en tijd even geen haast heeft
mist bedekt niets
mist bewaart
en in dat bleke licht
ademt de dag
langzaam
zijn eigen begin
*****
christa
Over dit gedicht
| Auteur: christina |   
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||