En hij is van lentepril
getal der voltooiing
lichtjaren ver reizen
om als ongeluk tot vreugde
te gebeuren
in botsing, aha- erlebnis
- ben jij ook hier gekomen
hoe heb je het en mij kunnen vinden
tussen wrijving en zwarte gaten-
nu je bent laten we praten
kleurde mijn kamers paars
in afwezig zijn, lieten sirenes
zangerig bomen fluisteren
in vertakt zwoegen
cadans in stammen van weleer
'' Je haar danst, Pam''
ik hoor het je zeggen
al ben je van de ether
maar er is tijd
aderen van glas
alsof het paars niet kan zijn
breekt, vervaagt in winterzon
buigt het uitspansel koud
leger, verder in vergeten
je zal een vriend heten.