ZIJ SCHOMMELT ONDER
Zij schommelt onder de beuk op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
De weg naar huis is niet meer lang
de lasten vallen af en zweven weg
gedragen door zingende engelen
wier beeld zich moeilijk vangen laat