Er was eens...
Er was eens een begin, zo klein,
een wereld die nog stil kon zijn.
Een verhaal dat door de mazen glipt,
en zachtjes aan de morgen tipt.
Er was eens een droom, heel even maar,
met maneschijn in het zilv'ren haar.
Een pad dat door de wolken zweeft,
terwijl op aarde niet alles meer leeft.
Er was eens een hart, vol goede moed,
dat wist: wat komt, is altijd goed.
Want elk verhaal, hoe oud hoe teer
begint met die woorden... telkens weer!
Reacties op dit gedicht
| joepondro: | Dinsdag, januari 27, 2026 15:57 |
| Mooi hoopvol gedicht. | |
| M-Rose: | Dinsdag, januari 27, 2026 09:40 |
| Da is nu eens subliem weergeven in figuratieve - kunst - verbeeldingskracht Bravo JD |
|
| Pitsikato: | Maandag, januari 26, 2026 17:13 |
| Heel mooi!!!!! | |
| september: | Maandag, januari 26, 2026 16:42 |
| Prachtig ontkiemend Johny. Er was eens klinkt als een sprookje. Soms zijn sprookjes ook waar. Vr groet. | |
| Hans Winter: | Maandag, januari 26, 2026 16:22 |
| in het wit wisten wij dat weer eens te beleven, ons tot in de zomer gegeven... groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Johny Donovan |  
|
|
| Gecontroleerd door: Johny Donovan | ||
| Gepubliceerd op: 26 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||