verbazing
Een klein muisje met grote oren komt mee eten via
mijn vogelhuisje met er tegen aan de uitgebloeide hortensia
Het is zo een schattig gezicht
dat ik er nu over dicht
Had zaden in 't huisje liggen toen ik hem zag
ik schrok eerst een beetje, dat mag
Hij zat zo lief te eten
dat ik wil vergeten
Dat het een natuurmuisje is, hij zat zo onbevangen
poes Puk is binnen, die kan hem nu niet vangen
Bordje neerzetten --verboden voor muisjes--kan niet
denk ook niet dat ie 't leest of ziet
Reacties op dit gedicht
| september: | Zondag, februari 08, 2026 18:09 |
| Wat mooi en lief Wytske. Verwonderende ervaring en om veel naar te kijken... zo mooi Liefs |
|
| M-Rose: | Vrijdag, januari 30, 2026 19:15 |
| Om eventjes muisstil van te worden na 't lezen van zoveel zorgzaamheid voor kleine dieren. | |
| M-Rose: | Vrijdag, januari 30, 2026 19:12 |
| Schattig ist | |
| M-Rose: | Vrijdag, januari 30, 2026 18:41 |
| Een schatting klein dierlievend avontuurtje | |
