Niet genoeg

Ik zit hier weer
net zoals gister
het lijkt nu bijna wel een gewoonte
trillend
de tranen lopen weg van mij
diezelfde paar woorden komen steeds terug
ik hoor mezelf zacht die woorden herhalen.
Ik schrik
het koude metaal nog verder in mijn huid gedrukt

Ben ik echt zo erg?
Stel ik me toch aan?
Heeft ze gelijk?
Is het beter als ik hier niet ben?
Haar stem echoot nog in mij
een echo die nooit van mij is geweest



Het is laat
niemand mag me horen
niemand mag weten dat ik wakker ben
ik hoor het geluid van een regendruppel op de vloer
ik schrik
het koude metaal nog dieper in mijn huid
misschien voelt de stilte fijner dan verwacht

Opeens is het stil
ik zie niks
ben ik er nog?
Ik voel
ik voel de kou dieper in mijn huid gaan
is dit beter?
Wilde ze dit echt voor mij?
Was dit de bedoeling?

Wat is het verschil?
Ik ben niet wie ik was
ik lijk niet meer op wie ik ooit was
niet meer genoeg
ik zal nooit meer haar kleine meisje zijn
ze zal nooit meer zoveel om mij geven
ben ik genoeg?