Wanneer de avond valt

Wanneer de avond valt

En zachtheid alles omspant,

Wanneer het huis weer ademhaalt

En stilte neemt het land.

Als ieder naar zijn kamer gaat

En dromen zich ontvouwen,

Wanneer de dag ons loslaat

En wij de nacht vertrouwen.

Dan keert de rust weer in het huis,

Verdwijnt de drukte stil,

De chaos wijkt, het wordt weer thuis,

De tijd staat even stil.

Geen moeten meer, geen haast, geen plicht,

Geen rol die ik moet spelen,

Ik kom weer zachtjes in mijn licht

En voel wat ik mag delen.

Gevoelens krijgen ruimte hier,

Ze mogen er weer zijn,

Ik zak wat dieper, keer naar binnen,

En adem rustig, klein.

De tv dooft, het scherm wordt zwart,

De regen tikt zijn lied,

Een fluistering tegen het hart

Die ik in stilte zie.

De nacht zingt in haar ruwe kracht,

In wind, in druppel, stroom,

Ze draagt me zachtjes naar het nu,

Naar rust, naar adem, droom.

Wanneer de avond valt opnieuw

En alles zich bereidt,

Wanneer de wereld rusten wil

En buigt voor donkerheid,

Dan sta ik stil bij wat er was,

Bij wat de dag mij gaf,

En voel ik dankbaar in mijn hart

Hoe alles mij omarmt en wacht.