Lente op de fietsÂ
Lente op de fiets
Met de winter achter me
fiets ik de vroege lente in.
Een eenzame krokus knipoogt,
paars als net ontluikende vlinder:
“Zie mij eens dapper zijn,”
terwijl hij nog bibbert in de wind.
Het sneeuwklokje hangt erbij,
zie haar bescheiden belletje
dat niet durft te klinkelen.
Stoer zoals ze als eerste opstaat,
klein, maar met grootse plannen.
Even verderop ‘n vroege narcis —
met z’n gele roeptoeter: “Hier ben ik!”
Alsof ‘n vaag zonnetje speciaal voor haar
even als zijn licht heeft op haar richt.
En dan de tulp, kaarsrecht,
De lippen nog stijf gesloten,
alsof hij denkt: “Rustig aan mensen,
ik ga straks wel spectaculair open.”
Ik fiets ertussen door,
de wangen fris, ‘n warm hart,
‘n Lach om al dat jonge bloemengoed.
De lente is bijna daar,
hoe heerlijk dit alles te mogen ervaren.
Euforisch fluitend op fiets. 🚲🌷
Hedro 20260222
Met de winter achter me
fiets ik de vroege lente in.
Een eenzame krokus knipoogt,
paars als net ontluikende vlinder:
“Zie mij eens dapper zijn,”
terwijl hij nog bibbert in de wind.
Het sneeuwklokje hangt erbij,
zie haar bescheiden belletje
dat niet durft te klinkelen.
Stoer zoals ze als eerste opstaat,
klein, maar met grootse plannen.
Even verderop ‘n vroege narcis —
met z’n gele roeptoeter: “Hier ben ik!”
Alsof ‘n vaag zonnetje speciaal voor haar
even als zijn licht heeft op haar richt.
En dan de tulp, kaarsrecht,
De lippen nog stijf gesloten,
alsof hij denkt: “Rustig aan mensen,
ik ga straks wel spectaculair open.”
Ik fiets ertussen door,
de wangen fris, ‘n warm hart,
‘n Lach om al dat jonge bloemengoed.
De lente is bijna daar,
hoe heerlijk dit alles te mogen ervaren.
Euforisch fluitend op fiets. 🚲🌷
Hedro 20260222
Reacties op dit gedicht
