Een dunne draad van licht
een dunne draad van licht
*****
in de schemer tussen gisteren en morgen
hangt een dunne draad van licht
niemand weet wie hem spant
of waarom hij soms trilt
alsof er onzichtbare handen
aan het weefgetouw staan
de lucht draagt oude fluisteringen
van bomen die hun bladeren verloren
maar hun verhalen niet
onder het ijs stroomt water
dat de weg al kent
lang voordat iemand haar ziet
schaduwen liggen niet stil
ze ademen langzaam
en bewaren wat overdag niet gezegd werd
ergens brandt een klein vuur
zonder rook zonder naam
het warmt wat koud werd van wachten
en wie goed luistert
hoort dat stilte geen leegte is
maar een poort
waarachter iets beweegt
dat nooit helemaal verdwijnt
alleen van vorm verandert
*****
christa
*****
in de schemer tussen gisteren en morgen
hangt een dunne draad van licht
niemand weet wie hem spant
of waarom hij soms trilt
alsof er onzichtbare handen
aan het weefgetouw staan
de lucht draagt oude fluisteringen
van bomen die hun bladeren verloren
maar hun verhalen niet
onder het ijs stroomt water
dat de weg al kent
lang voordat iemand haar ziet
schaduwen liggen niet stil
ze ademen langzaam
en bewaren wat overdag niet gezegd werd
ergens brandt een klein vuur
zonder rook zonder naam
het warmt wat koud werd van wachten
en wie goed luistert
hoort dat stilte geen leegte is
maar een poort
waarachter iets beweegt
dat nooit helemaal verdwijnt
alleen van vorm verandert
*****
christa
Over dit gedicht
| Auteur: christina |   
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 februari 2026 | ||
| Thema's: | ||