gemakshalve
gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand
alles wat voorging valt stil
alles wat naam heeft
ligt nog even open
hangend tussen er zijn en verblijven
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Iniduo |  
|
|
| Gecontroleerd door: Iniduo | ||
| Gepubliceerd op: 25 februari 2026 | ||
| Thema's: | ||