ik ben ontstoken

de wereld is wind
en ik flikker maar wat
het aplomb waarmee ik ben
druipt en walmt en ge e f t

de armatuur wordt minder
efemeer en arm en duur
ik zal blinden zoals je ziet
en doven zoals het hoort

ik zal de aarde onbelicht laten
en koud wat dat betreft

Geschreven door

OWBenink

Reacties op dit gedicht

OWBenink vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Over dit gedicht

Auteur: OWBenink
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 05 maart 2026
Thema's: [Dood] [Eenzaamheid] [Verandering]