Daar, in de verte

Daar, in de verte

Als een druipende kaars

val je neer,

je zakt in jezelf

door onzorgzame benadering,

door onbegrip en

onverschilligheid van

de medemensen.

Je verlangt naar de vaderen,

naar het begin,

naar de oeroude tijden

van empathie en begrip

van je voorouders,

je ouders.

Blijf maar inzakken

in de binnenste lagen

van je bestaan en geest,

je wordt uiteindelijk verlost

van deze wereld met zijn

bewoners.

Daar, in de verte is

vrede in aantocht.

12-03-2026

Geschreven door

Horizon01

0

Reacties op dit gedicht

Horizon01 vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Horizon01:	Donderdag, maart 12, 2026 17:35
Bedankt Wytske voor uw reactie.

wytske:	Donderdag, maart 12, 2026 15:53
Gevoelig mooi

Horizon01:	Donderdag, maart 12, 2026 13:20
Bedankt Pascal voor uw reactie.

Pascal Janssen:	Donderdag, maart 12, 2026 11:08
Was aantocht maar dichter bij ons... Mooi geschreven.

Over dit gedicht

Auteur: Horizon01
Gecontroleerd door: Horizon01
Gepubliceerd op: 12 maart 2026
Thema's: [Leven]