als zon achter gesloten wolken
Als zon achter gesloten wolken
*****
er zijn dagen waar gedachten losraken
alsof ze hun weg vergeten
in een landschap dat steeds verschuift
namen vervagen
zacht als mistdie niet meer optrekt
tijd ligt open zonder richting
zonder begin of einde
en toch ergens onder alles
blijft iets branden een klein licht
dat niet verdwijnt
het vindt zijn weg door kieren
door stilte door wat
niet meer gezegd wordt
in een blik die even blijft hangen
in een hand die nog herkent
als zon achter gesloten wolken
die niet weggaat maar wacht
en soms heel even breekt het door
warm stil onmiskenbaar in een wereld
die steeds onherkenbaar wordt
*****
christa
*****
er zijn dagen waar gedachten losraken
alsof ze hun weg vergeten
in een landschap dat steeds verschuift
namen vervagen
zacht als mistdie niet meer optrekt
tijd ligt open zonder richting
zonder begin of einde
en toch ergens onder alles
blijft iets branden een klein licht
dat niet verdwijnt
het vindt zijn weg door kieren
door stilte door wat
niet meer gezegd wordt
in een blik die even blijft hangen
in een hand die nog herkent
als zon achter gesloten wolken
die niet weggaat maar wacht
en soms heel even breekt het door
warm stil onmiskenbaar in een wereld
die steeds onherkenbaar wordt
*****
christa
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: christina |   
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 april 2026 | ||
| Thema's: | ||