Wat blijft
Wat blijft
Ik houd van jou
Ik houd van jou
tot het eind van mij,
tot waar ik ophoud
en er niets meer is
dan nachten vol sterren,
waar mijn naam
in het niets oplost,
alsof die nooit van mij was,
waar mijn handen
niet langer zoeken,
niet langer grijpen,
alleen nog jouw hart dragen.
En zelfs daarna,
wanneer alles is stilgevallen
en niets nog hoeft te bestaan,
in die ruimte
zonder tijd,
zonder richting,
zonder begin of einde,
daar
vind ik je terug.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Dinsdag, april 14, 2026 14:22 |
| wie weet wat er worden kan in een andere ordening van onze ruimte en tijd, wie weet wat er dan mag zijn van wat er was, wat past. van zijn geweest naar wezen, van woord met name verhoord doorleefd gebleven, als het ware verhaald met Jawezers gegeven eens. hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: CC | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 april 2026 | ||
| Thema's: | ||