Tussen beeld - flarden en hoop
Woorden
sterven langzaam
als een wegebbende fluister
Maar vullen de leegte niet
Terwijl heimwee
het beeld verzacht
van twee handen
in porselein
Die elkaar bijna raken
En mij
aan thuis doen denken
waar herinneringen
In diep stil voelende ogenblikken telkens opnieuw herboren zijn
Emotie is in ons
beleven
weerspiegeling
Het is een reis die de ziel ontsluit
sterven langzaam
als een wegebbende fluister
Maar vullen de leegte niet
Terwijl heimwee
het beeld verzacht
van twee handen
in porselein
Die elkaar bijna raken
En mij
aan thuis doen denken
waar herinneringen
In diep stil voelende ogenblikken telkens opnieuw herboren zijn
Emotie is in ons
beleven
weerspiegeling
Het is een reis die de ziel ontsluit
Over dit gedicht
| Auteur: M-Rose |  
|
|
| Gecontroleerd door: M-Rose | ||
| Gepubliceerd op: 09 april 2026 | ||
| Thema's: | ||