Uit de stilte rijst een glans
uit de stilte rijst een glans
*****
gedragen door handen
die het breekbare bewaren
alsof licht een vorm kan kiezen
en zich laat vasthouden
uit de warmte van porselein
stijgen vergeten verten op
vlinders van helder blauw
dragen de nacht naar boven
tussen wolken en verlangen
ontwaken verborgen poorten
torens van adem en sterrenstof
gebouwd uit wat niet verdwijnt
waar vleugels het donker openen
wordt de hemel even nabij
en alles wat droomde
leert zichzelf te volgen
*****
christa
*****
gedragen door handen
die het breekbare bewaren
alsof licht een vorm kan kiezen
en zich laat vasthouden
uit de warmte van porselein
stijgen vergeten verten op
vlinders van helder blauw
dragen de nacht naar boven
tussen wolken en verlangen
ontwaken verborgen poorten
torens van adem en sterrenstof
gebouwd uit wat niet verdwijnt
waar vleugels het donker openen
wordt de hemel even nabij
en alles wat droomde
leert zichzelf te volgen
*****
christa
Over dit gedicht
| Auteur: christina |   
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 mei 2026 | ||
| Thema's: | ||