Als de avond stil naar binnen glijdt
en jouw adem zachtjes met me meereist,
dan zit ik hier, zo dicht bij jou,
alsof de tijd ons nog even vasthoudt.
Mijn lieve schat, mijn trouwe vriend,
jij die mij zonder woorden begrijpt,
in elke blik, in elke stilte
heb jij mijn hart al zo vaak geraakt.
Ik weet dat ik je zal moeten missen,
dat je plek hier langzaam stiller wordt,
maar niets kan ooit verdwijnen
wat zo diep in mij geworteld is.
Want jij was thuis in mijn dagen,
in mijn lach, in mijn tranen, in mijn bestaan,
en zelfs wanneer jij straks verder moet,
zal jouw pootafdruk in mij blijven staan.
Dus ga maar zacht, mijn liefste jongen,
met alle liefde die ik je geef,
jij bent mijn pantoefje voor altijd,
tot waar ik ook ooit verder leef.