Ademloos
Jij kwam voorbij en even
hielden we allemaal
onze adem in, bang
om de kaars op je taart
uit te blazen nog voor
je een wens kon maken.
Maar jij deed ons lachen
met je vuurrode wangen
en toen we uitgeblazen waren
was het buiten al donker
en kon je door het raam
de vlammen zien dansen.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Rednael | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 11 mei 2026 | ||
| Thema's: | ||