Ze loopt met mij mee
Ze loopt met mij mee
mijn moeder al 47 jaar niet meer hier
toe ging ze vooraltijd slapen
*****
stilte raakt mij
zoals een schaduw die weet
waar ik ooit ben geweest
ze loopt met mij mee
zonder voetstappen
zonder haast
alsof ze mijn naam kent
nog voor ik hem zelf fluister
en soms draait ze zich om
alsof ze iets wil zeggen
maar woorden passen niet
in dit soort licht
dus laat ik haar maar gaan
zacht langs de rand van mijn gedachten
waar alles wat ik was
nog heel even blijft hangen
in het dunne licht
tussen toen en nu
*****
christa
mijn moeder al 47 jaar niet meer hier
toe ging ze vooraltijd slapen
*****
stilte raakt mij
zoals een schaduw die weet
waar ik ooit ben geweest
ze loopt met mij mee
zonder voetstappen
zonder haast
alsof ze mijn naam kent
nog voor ik hem zelf fluister
en soms draait ze zich om
alsof ze iets wil zeggen
maar woorden passen niet
in dit soort licht
dus laat ik haar maar gaan
zacht langs de rand van mijn gedachten
waar alles wat ik was
nog heel even blijft hangen
in het dunne licht
tussen toen en nu
*****
christa
Reacties op dit gedicht
