Een moment in tijd
Een moment in tijd
dit na aanleiding as op halen van mijn broer
hij overleed afgelopen april
op de sterfdag van mijn moeder 48 jaar geleden
*****
gisteren raakte een ster een bloem
heel even maar
een aanraking die niemand zag
behalve het licht
en toen dat gebeurde
begonnen de zaden van
vergeet‑mij‑nietjes te bloeien
alsof iets dat lang stil had gelegen
weer adem vond
er bleven sporen
zacht licht voorbij het bordje halt
waar tijd niet meer duwt
maar alleen nog fluistert
en zo werd het afgerond
niet met een punt
maar met een
onzichtbaar spoor dat verdergaat
*****
christa
dit na aanleiding as op halen van mijn broer
hij overleed afgelopen april
op de sterfdag van mijn moeder 48 jaar geleden
*****
gisteren raakte een ster een bloem
heel even maar
een aanraking die niemand zag
behalve het licht
en toen dat gebeurde
begonnen de zaden van
vergeet‑mij‑nietjes te bloeien
alsof iets dat lang stil had gelegen
weer adem vond
er bleven sporen
zacht licht voorbij het bordje halt
waar tijd niet meer duwt
maar alleen nog fluistert
en zo werd het afgerond
niet met een punt
maar met een
onzichtbaar spoor dat verdergaat
*****
christa
Reacties op dit gedicht
| september: | Zondag, juni 14, 2026 16:01 |
| Teer en fijngevoelig mooi in deze verdrietige tijd Christina. Het is dan soms zelfs net of je " voorbij" de sluier kunt zien en je zintuigen nog meer open staan. Je schreef er prachtig en ontroerend over... stilmakend... ☆☆☆ |
|
| wytske: | Vrijdag, juni 12, 2026 12:18 |
| Kracht en sterkte Christa | |
| Compostje: | Vrijdag, juni 12, 2026 08:37 |
| Ondanks alle droefheid is dit diepzinnig mooi geschreven Christine. Mijn medeleven. |
|
