Licht lengt looiende bomen spreken huid
het voltooien wat doorgaat omvormt
nooit af is
alsof elk blad gestreeld
elke twijg schampt
't tochtige in kippenvel

moedervlekken, 't bronzig nalaten
als erfenis, geen cent geven ze ervoor
maar wachten stil en fluisteren
het is de langste dag
ze zingen als martelaar
onder hovige stralen, dijend

wat de vlinders nooit zal vangen
maar intenser kleurklanken
zo dacht ik even, ik droom maar wat
dat ik de boom ben, vlinder
in voltooiing zijn zonder zijn
 de twijg die krast

mijn huid en landkaart
mag ik dat liefde noemen
als niet laat raken
net als boom zie ik hem nog
en onderhuids klopt 

elk blad wuift ons begroeten
 weids ruizen van groene bladeren is zee
 een akte, erfenis van heimwee
hoe wulps de vlinders dansen
schaduwen in  hun vlucht raven

het kost niets, is gegeven
aan bomen die weten
huid en landkaart van looiend leven..