De echte dood
De dag dat je deze wereld verliet wist ik niet wat de dood nu echt was. Elke dag begin ik zonder besef, voor 1 seconde, totdat ik het mij weer herinner. Jouw afwezigheid voelt eeuwig en dat is mijn gedachte voor de rest van de dag. Ik zie je graag in mijn herinnering. Zoals ik je altijd heb gekend, blijft dit gevoel ongekend.
Ik zit ermee, en de wereld draait door. Het lijkt soms alsof de wereld doorgedraaid is en ik het nu met besef zie. De echte dood is leven zonder jou, want een deel van mij is met jou gestorven en ik gedenk het elke dag door de mooie herinnering die niemand mij kan ontnemen.
Tot mijn tijd komt, vullen de herinneringen de stiltes aan. Kloppend is mijn hart. Ik eer de dagen tot mijn laatste adem.
Reacties op dit gedicht
| september: | Zondag, juli 05, 2026 00:12 |
| Stilgeworden gelezen en voelen.. Intens.. Hartroerend. Om bij stil te staan..als een wereld stopt met bestaan.. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lorenzo/David | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 juli 2026 | ||
| Thema's: | ||