De weg kwijt
De dagen op een rij,
midden op de dag steken in mijn zij
en toch saai.
Geen invulling, geen diepte,
hoe moet ik de dagen zaaien?
Ik probeer het te verdraaien
van vorm en vers.
Als een persdruk
komen de verzen niet tot stand.
Hele boekwerken in mijn hoofd gestrand
en beland in de prullenmand.
Van tevoren versnellen
van vorm en verzen,
kan alleen vrezen van ver
of ben ik het echt kwijt?
Versleten as,
verroest denkbeeld,
mijn verbeelding ebt weg,
geen zeggenschap over mijn brein.
Ik schrijf dus ik leef,
beweeg met mijn vingers
en ik zweef in overvloed.
Creëren en proosten
op wat ik zaai.
Reacties op dit gedicht
| september: | Maandag, juli 06, 2026 22:56 |
| Dus ik had het in eerste instantie toch goed. Bekende dichtersnaam. Bedankt Lorenzo/ David. Groet September |
|
| Lorenzo/David: | Maandag, juli 06, 2026 20:26 |
| Hallo Christina, ik schrijf op jullie website sinds 2010 :-) | |
| september: | Zondag, juli 05, 2026 11:18 |
| De laatste zin was een foutje. U schreef hier geloof ik niet eerder Niettemin mooi. Welkom op de site |
|
| september: | Zondag, juli 05, 2026 00:14 |
| Je zaait hier wederom en werkelijk mooi Goed je weer eens terug te lezen ☆ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lorenzo/David | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 juli 2026 | ||
| Thema's: | ||