Zestien vellen kwaliteitskantoorpapier,
vijftien vel carbonpapier ertussen.
U merkt het, ik ben lekker aan het klussen.
Wie niet de hele dag wil typen die moet listig zijn, nietwaar?
Ik stop de hele stapel - met wat moeite, geef ik toe -
in m’n typmachien en draai dan aan de knoppen.
Hoeveel vellen kan men in zo’n toestel proppen?
Doch zieaan, het oogt wat slordig en ontwricht, maar ik zit klaar.

Nu hoef ik niet voor ieder lid van het bestuur al die verslagen
stuk voor stuk en éen voor éen te kopiëren met de hand.
Dat zou vele uren duren, nee, wat zeg ik, dat duurt dagen!
Dit gaat stukken efficiënter. Wat een reuzevondst! Briljant!

Zo. Da’s dat. Nu eens zien of die vijftien kopieën
goed leesbaar zijn…
Blanco?
Geen doorsslagproces?
Da’s niet lollig!
Da’s balen!
Geen vonk van genie en
geen supertruc ook.
Nee, geen doorslaand succes!