***** het zand glijdt ongemerkt voorbij door de onzichtbare vingers van het lot geen seconde blijft of komt terug in de stroom die altijd verder beweegt
de schaduwen veranderen van vorm terwijl de sterren langzaam draaien een stil verlangen om de klok te vangen verwaait als rook in de vroege ochtend
de wereld ademt in een eeuwig ritme zonder rustpunt of een halte alles stroomt en transformeert in de grote stilte van het zijn