In een glimp van heimwee
In avond gebeeldhouwde beelden
zijn dromen
uitwisbaar door een enkel ogenblik
maar zo voelbaar
dichtbij
Omdat ze in sterren weerspiegelen
Langs stil open vouwende hemelranden
Een ongeoefende dans
van handen geeft ziel
in de ontwakende stilte
terwijl wij zoeken
We zijn
reizigers
In een glimp van heimwee
met alles wat we liefde noemen
Hoe tekent verlangen
tot verbondenheid
Terwijl zwarte sluiers de zee bedekken
als bloemen
hoe brengen tederheid en schoonheid
De helende kracht terug in het beeld
Tot een eindeloze beweging van emoties
Deze diep voelende heimwee voor even
in ons hart uitwissen
zijn dromen
uitwisbaar door een enkel ogenblik
maar zo voelbaar
dichtbij
Omdat ze in sterren weerspiegelen
Langs stil open vouwende hemelranden
Een ongeoefende dans
van handen geeft ziel
in de ontwakende stilte
terwijl wij zoeken
We zijn
reizigers
In een glimp van heimwee
met alles wat we liefde noemen
Hoe tekent verlangen
tot verbondenheid
Terwijl zwarte sluiers de zee bedekken
als bloemen
hoe brengen tederheid en schoonheid
De helende kracht terug in het beeld
Tot een eindeloze beweging van emoties
Deze diep voelende heimwee voor even
in ons hart uitwissen
Reacties op dit gedicht
| Henk Dekkers: | Zondag, augustus 30, 2026 20:57 |
| Dit is wel een heel bijzonder mooi en gevoelig gedicht, dank je wel. | |
| Compostje: | Maandag, augustus 03, 2026 11:42 |
| ja M-Rose, we zijn reizigers op de levensweg met onze verlangens en gevoelens. Mooi geschreven alweer. | |
Over dit gedicht
| Auteur: M-Rose |  
|
|
| Gecontroleerd door: M-Rose | ||
| Gepubliceerd op: 02 augustus 2026 | ||
| Thema's: | ||