Breekbare woorden
nog pril worden beelden 
In jouw ogenblikken 
Poëzie is de adempoort die mijn ziel ontsluit

Zoals morgenlicht
het leven ontsluierd 
Dit is geboorte om vrij te zijn 

Een open vloeiende dag
De weg voor even ongebaand 
en emoties nog diep verscholen in mij

Zoals stil makende momenten 
meestal onverwachts 
tot bloei ontpoppen 

Beleef intens
luister bij het tekenen van een traan 
of de nerven van een rozenblad
Terwijl de eerste lente vlinder 
neerstrijkt over het vergezicht 


Ontvouwen wij 
de stilte tot nieuwe hoop
en vertrouwen tussen een schaduw 
glimp en de ziel

Van ons ontstaan in liefde