Soms traag vervloeien de uren
zelfs als jij slaapt gaat tijd voorbij

Als een fragiele schaduw van leven
openen de dagen een lichte glans
die over de kaarsvlam straalt 

Zoals woorden 
vervagen op scherven van glas
en langzaam worden doorkrast 
tussen spiegelbeelden 
In de stilte van was 

Teken mij 
een regenboog 
Laat haar tinten in bloemrijke kleuren 
open bloeien over woestijnen 
en golven van zand

Terwijl emoties meer voelbaar ontstaan 

In een ongeoefende dans van handen 

Laat liefde binnen en kleur mijn zinnen
overwegend licht tot een diep verlangen 
want enkel liefde maakt elke herinnering blijvend 
te voelen in het hart 
 
Emotie is een reis waardoor ons beleven verdiept