vaak raken woorden als een reliëf de
kruin van mijn hersenstam, het ontluikt
zoals een storm uit een lentesprong
die in rustte was gebleven daar
soberheid van tijd haar
deze slaap gunde
spinsels als kraakhelderwit krijten
kreten vol nonsens als sub-wijsheden
op het lichtbaken dat in de late uurtjes
aan het slot van tijd tracht te sleutelen
dan, waar zal mijn schrijven zich nu in gaan
vertalen, hoe schromelijk zullen ze arriveren
alvorens moeder overste het lichtvenster
zal sluiten
ach, niet alles wat je beleeft behoeft zich te
plaatsen in een gedicht, want poëzie plaatst
zich in het leven zoals het ademen de wind
laat dirigeren in de mooiste cantate
en opeens dwalen mijn gedachten
naar een laatste concluderende strofe
‘ wanneer woorden de stilte niet langer hoeven
te verklaren, wordt het leven zelf
de poëzie die zonder dichter verder schrijft ‘
zo zal het zijn, want dit gedicht
heeft zich in deze vorm
aan me voorgesteld
| Vin: | Vrijdag, oktober 23, 2026 12:36 |
| Sorry, ik ben in de war met Dichters.nl. Daar is die optie recent toegevoegd. En daar werkt hij wel. | |
| Vin: | Vrijdag, oktober 23, 2026 12:34 |
| Ik vink, nu dit kan, even het vakje aan. Dan hoef ik niet te controleren of je eventueel geantwoord hebt. | |
| Vin: | Vrijdag, oktober 16, 2026 22:24 |
| Mooi! Die een-na-laatste strofe, tussen aanhalingstekens, spreekt me vooral aan. Hij doet me ook een beetje denken aan mijn eigen dichterlijke leven, waarin ik, vele jaren geleden alweer, ben gestopt met mijn stille gedachten in woorden om te zetten. Maar ik ben dan ook radicaal gestopt met datgene wat het hart en hoofd het meest in verwarring brengt: de liefde. Het was een enorme bevrijding! | |
| Iniduo: | Vrijdag, oktober 16, 2026 20:31 |
| Heel lyrisch. | |
| september: | Vrijdag, oktober 16, 2026 16:28 |
| Heel mooi Elze. Zo zal het zijn en zo is het geschreven. Warme groet |
|
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 oktober 2026 | ||
| Thema's: | ||