Stilte huist
Een stiefelende stilte
huist in sterrenlicht
als ruimte tussen herfstblad'ren
bomen omsloten, brengen dichter
bij, de stilte-een zeis- klopt bij deuren aan
met een liefelijk
laat mij maar begaan
in de belichaming
overal en alleen
onder de huid woonachtig
staakt ze niet, haar werken
herinneren of 't glijdend verschiet
maakt ze eigen rimpelingen
de ruimte tussen herfstblad'ren
bloemen kreuken licht het gezicht
in onderwereld laat ze niet alleen
kleuren spiegels zwart, volkomen
thuis waar sterrenlicht huist
huist in sterrenlicht
als ruimte tussen herfstblad'ren
bomen omsloten, brengen dichter
bij, de stilte-een zeis- klopt bij deuren aan
met een liefelijk
laat mij maar begaan
in de belichaming
overal en alleen
onder de huid woonachtig
staakt ze niet, haar werken
herinneren of 't glijdend verschiet
maakt ze eigen rimpelingen
de ruimte tussen herfstblad'ren
bloemen kreuken licht het gezicht
in onderwereld laat ze niet alleen
kleuren spiegels zwart, volkomen
thuis waar sterrenlicht huist
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: september |  
|
|
| Gecontroleerd door: september | ||
| Gepubliceerd op: 20 oktober 2026 | ||
| Thema's: | ||