Zenuwen
De tandenstoker rafelt uit,
splinters knarsen tussen mijn van onrust
heen en weer schurende tanden.
Het is mijn laatste, moet dringend
een winkel vinden
met meer,
meer stokjes
want zenuwen hoef ik niet te zoeken.
Zenuwen vinden mij,
nu, gisteren, zelfs morgen weet ik
dat zenuwen mijn handen doen trillen.
Reacties op dit gedicht
| 8-9-tineke: | Vrijdag, juni 14, 2002 22:53 |
| deze vind ik zenuwachtig prachtig!!! liefs, tineke |
|
| waterval: | Vrijdag, juni 14, 2002 09:47 |
| haal maar eerst een paar keer diep adem..... allé.....gaat het nu alweer, zenuwpees..??..... ;-)) |
|
| Sheena: | Donderdag, juni 13, 2002 21:56 |
| brrrrrrrr kword nerveus alleen al van het lezen ;-) Sheen |
|
| MayadeBij: | Donderdag, juni 13, 2002 20:05 |
| Yep, ik denk dat het allemaal helemaal goed komt, Joris. Relax en neem een biertje ofzo... | |
| Hanneke Eirinn: | Donderdag, juni 13, 2002 19:47 |
| hmm soms zijn zenuwen wel goed..bijvoorbeeld vlak voor je werkelijk moet presteren :) don't worry Joris, I put my trust in you!! :)) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Joris Daelemans | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 13 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||