Wie is 'IK'?
Waarom is het zo moeilijk
Te aanvaarden dat ik ben
Wie ik geworden ben
En niet meer wie ik was
Want diegene die ik was
Die kende en vertrouwde ik
Maar diegene die ik ben
Is me helemaal onbekend
Ik doe mijn best
Mezelf te leren kennen
En te vertrouwen op mijn Ik
Maar het blijft moeilijk
Want telkens ik dacht
Dat ik mezelf gevonden had
Verdwijn ik weer in duisternis
Waar ik mezelf opnieuw verlies
Zo kan ik blijven zoeken
Om te vinden en terug te verliezen
Telkens moeilijker en zwaarder
Om opnieuw op zoek te gaan
Help me dan toch eens
En zeg me wie ik ben
Voor het moment hier is
Dat ik het niet meer weten wil..
Reacties op dit gedicht
| Jo Aelmans: | Zondag, juni 16, 2002 02:35 |
| Cartooneken... Ik zit hier paf zeg! Wát een geweldig mooi geschreven gedicht! Ik denk dit is het mooiste gedicht wat IK hier ooit gelezen heb.... IK heb mij ook al jaren verdiept in mijn 'IK', en ik kan je daar niet bij helpen. (zou het wel wilen...) Maar ik houd je bespaart van raadgevingen, die je uiteindlijk in de toekomst toch zult vinden... ;-)) JIJ, Cartooneken, bent JIJ die JIJ NU voelt en denkt te wezen. Als je dit gelezen hebt zul JIJ misschien weer ander over je 'IK' voelen en |
|
| ~ikketje~: | Zaterdag, juni 15, 2002 19:12 |
| ik wordt er ff stil van... je hebt pcies gezegd hoe "ik"me ook voel... durf mn echte ik niet meer te kennen... heel mooi!!!!! knuf ~ikketje~ |
|
| Passero: | Zaterdag, juni 15, 2002 17:56 |
| Zwaar gedicht moet ik eigenlijk zeggen, had iets totaals anders verwacht aan je doeningen te zien op msn :s. Maar allé wie ben jij... Goede vraag eigenlijk, zal er eens proberen een antwoord op te vinden. Jij bent iemand die ik enorm vertrouw, iemand die er klaar staat voor mij wanneer ik problemen heb. Je bent ook iemand die een plaatsje verovert heeft in mijn hart, afdeling zeer goede vrienden :). Bij mij kan je ook altijd terecht, of het nu voor problemen is of voor eens simpel te doen. Ik be | |
| Robski: | Zaterdag, juni 15, 2002 17:46 |
| Jij bent jezelf in mijn armen Jij bent jezelf, vol met charme Jij bent jezelf als men je respecteert Maar velen van hen behandelen je verkeerd Jij ziet jezelf als de schuld Maar lieverd, heb even geduld Snel zal ik weer bij je zijn En voelt het allemaal weer even fijn Hou vast aan dát gevoel Dat gevoel is wat je zoekt Aan dat gevoel moet je denken Als de dag je geen vreugd kan schenken En als je in mijn armen bent De rest even is |
|
| Koelemij, Harold: | Zaterdag, juni 15, 2002 17:01 |
| iedereen raakt op zn tijd het kind in zich kwijt Verloren gevoel Echter als het kind zoek is verschuilt zich het op een veilig plaats ze is even van haar levenspad. Gun je zelf de tijd om het kind te vinden het is er heus alleen niet vechten om het kind, het kind moet naar jouw komen it takes time Harold (::) |
|
| Frummel: | Zaterdag, juni 15, 2002 16:32 |
| Ergens heel diep in je, ben je al wie je bent, al heb je haar nog niet gevonden... Dat komt vanzelf wel, ik denk dat je daar niet echt naar kunt zoeken... Liefs Frummel |
|
| Ibex: | Zaterdag, juni 15, 2002 15:50 |
| je bent wie je bent... en je mag er gerust heel trots op zijn hoor! knufs, Ibex |
|
| karin jansen: | Zaterdag, juni 15, 2002 15:32 |
| Ik zou wel willen helpen zoeken, maar ik ben bezig mezelf te zoeken nu ;-) heel mooi geschreven |
|
| cedric ryckaert: | Zaterdag, juni 15, 2002 15:17 |
| jij bent cartooneken, schitterende poëet en gevoelsmens... blijf zo'n pareltjes schrijven!!! knuffel en liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||