Déjà vu,
"Ik hou van je",
zo sprak ze,
terwijl we 't wonder,
der sterren bewonderden,
één oogopslag,
richting haar ogen,
en het enige dat ik voelde,
was het gevoel van,
déjà vu,
want weer,
meen ik toch,
had ze 't niet gemeend,
weeral niet,
gevolgd door,
mijn dagelijks,
déjà vu,
zonsopgang,
Reacties op dit gedicht
| free: | Woensdag, juni 19, 2002 09:34 |
| goed beschouwd is alles déjá vu zelfs de zonsopgang mooi charly.. liefs free ~(O)~ |
|
| waterval: | Woensdag, juni 19, 2002 00:41 |
| mooi gedicht.....maar het brengt wel een "zwaarte" aan de zonsondergang...en wat daarop volgt..... | |
| Sheena: | Woensdag, juni 19, 2002 00:20 |
| kijk en das nu de reden waarom ik zo laat opblijf .... ongekende melancholie in al zijn schoonheid ... Sheen |
|
| Hanneke Eirinn: | Woensdag, juni 19, 2002 00:19 |
| hmm soms zijn dromen mooier dan reality.. en soms ook niet ;) | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 19 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||