waarom?
elke keer als ik erover nadenk
elke keer voel ik die pijn.
elke keer maar weer
wil ik soms even alleen zijn
weg van alles
weg van iedereen
alles stil
niet om me heen
me armen om me benen slaan
me tranen even uiten
ze zaten zo vast van binnen
ze moesten gewoon naar buiten.
en elke keer als er een traan valt
voel ik elke keer weer angst
en ik moet je bekennen
dan ben ik echt het aller bangst.
zeker als ik de beelde terug zie
en die aanraking
ik ga verder met men leven.
maar niet zoals voor de aanranding
elke keer voel ik die pijn.
elke keer maar weer
wil ik soms even alleen zijn
weg van alles
weg van iedereen
alles stil
niet om me heen
me armen om me benen slaan
me tranen even uiten
ze zaten zo vast van binnen
ze moesten gewoon naar buiten.
en elke keer als er een traan valt
voel ik elke keer weer angst
en ik moet je bekennen
dan ben ik echt het aller bangst.
zeker als ik de beelde terug zie
en die aanraking
ik ga verder met men leven.
maar niet zoals voor de aanranding
Reacties op dit gedicht
| feys: | Donderdag, juni 20, 2002 20:12 |
| hallo ja ik eb da nie meegemaakt ma kversta wel da da erg moe zijn veel sterkte annelies kvinne het ook wel een schoon gedichtje maar daar zijt ge verzeker nie veel mee |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sabine | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||